
شرکت Sierra با همراهی متا در ۱۴ مهر ۱۴۰۵ (۶ اکتبر ۲۰۲۶) از یک استاندارد باز به نام Personal Agent Protocol خبر داد. هدف این استاندارد ساده است: وقتی ایجنت هوش مصنوعی یک کاربر میخواهد از طرف او با یک فروشگاه یا کسبوکار کار کند، هر دو طرف یک زبان مشترک داشته باشند.
چطور کار میکند؟
- ایجنت میتواند ابتدا مهمان وارد شود؛ مثلاً موجودی کالا یا شرایط مرجوعی را بپرسد.
- وقتی کاربر وارد حساب خود شد، خودش تصمیم میگیرد ایجنت فقط بخواند یا اجازهٔ انجام کار هم داشته باشد.
- پایهٔ این ارتباط OAuth است؛ همان روشی که امروز برای ورود با حساب گوگل یا متا در سایتها استفاده میشود.
- کسبوکار هم انتخاب میکند ایجنت از طریق سایت، از طریق API یا از طریق ایجنت خود شرکت با او کار کند.
به گزارش رسانهها، شرکتهایی مثل Walmart، Shopify و Stripe از این طرح حمایت کردهاند.
هنوز در ابتدای راه
متن کامل استاندارد (نسخهٔ ۰٫۱) هنوز منتشر نشده و قرار است بهزودی بیاید. استانداردهای رقیب هم در کارند و برخی شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی هنوز به این طرح نپیوستهاند؛ پس جزئیات ممکن است تغییر کند.
امروز هوش مصنوعی بیشتر جواب میدهد؛ گام بعدی این است که کار انجام دهد: سفارش بگذارد، نوبت بگیرد یا پیگیری کند. برای این کار، مهمترین سؤال اعتماد و کنترل دسترسی است: ایجنت دقیقاً اجازهٔ چه کاری را دارد. استانداردهایی مثل این، پاسخ همین سؤالاند.
برای کسبوکارها هم یعنی سایت و سامانهها باید کمکم برای «مشتریهایی که ایجنتاند» آماده شوند.
عکس: وزارت کشاورزی آمریکا (USDA)، مالکیت عمومی، از ویکیمدیا کامنز؛ برش داده شده.
منبع: The Next Web ↗



